Uppruna teathöfnarinnar má rekja til forna Kína þegar litið var á te sem dýrmætan drykk sem aðeins konungsfjölskyldan naut. Með tímanum kom te smám saman inn á heimili venjulegs fólks og varð ómissandi hluti af daglegu lífi fólks.
Í teathöfninni er litið á ferlið við að brugga te sem list. Sérhver hreyfing ætti að vera mild og mjúk, eins og í orðlausu samtali við telauf. Þegar te er búið til teygjast teblöðin hægt í vatninu og gefa frá sér léttan ilm sem gerir fólk afslappað og hamingjusamt.
Teathöfnin er ekki bara list lífsins heldur líka leið til sjálfsræktar. Í því ferli að búa til te og smakka te þarf fólk að róa sig og yfirgefa truflun til að slaka á og hreinsa hugann. Það má sjá að teathöfnin leggur áherslu á eins konar innri frið og ró, sem gerir fólki kleift að finna rólegan heim í annasömu lífi sínu.
Fegurð teathöfnarinnar felst ekki aðeins í því að búa til te og smakka te heldur einnig í þeirri menningarlegu merkingu sem hún hefur að geyma. Það gerir fólki kleift að smakka ilm tes á sama tíma, en líka að smakka fegurð og visku lífsins.
